In 'het grote gebeuren' beschrijft Belcampo de situatie dat Rijssen wordt belaagd door duivelse wezens en dat de Rijssenaren, in eerste instantie, doen alsof er niets aan de hand is. Dit vind ik een mooi gegeven.

Het bijzondere van lezen is dat er automatisch herinneringen naar boven komen. Bij het lezen van 'het grote gebeuren' maakte ik mij een voorstelling van de situatie (het stadje Rijssen, de wezens, etc.) met behulp van mijn herinneringen. Deze voorstelling heb ik geprobeerd te tekenen. Het stadje is daarom - ik ken Rijssen niet - een mengeling geworden van andere plaatsen (Kampen, Amsterdam) en de wezens doen denken aan die van andere kunstenaars (Goya, Franquin). De ets is dus meer een herinnering van mij bij het verhaal van Belcampo dan een illustratie ervan.